Ang paraan ng paglaki at pag-aani CHINA GREEN TEA maaaring magkaroon ng makabuluhang epekto sa pangkalahatang aroma at profile ng lasa nito. Sa pangkalahatan, ang bawat rehiyon ng paggawa ng tsaa sa mundo ay may sariling natatanging klima, pati na rin ang isang tiyak na diskarte sa paglaki at pag-aani, at iyon ang dahilan ng mga pagkakaiba sa lasa.
Ang pinakamahusay na mga kondisyon sa pagpapatubo ng tsaa ay nasa Asya, kaya naman ang China ay naging isang nangingibabaw na manlalaro sa industriya ng green tea. Ang Tsina ay aktwal na bumubuo ng higit sa 80 porsiyento ng lahat ng green tea na ginawa sa mundo, kung saan ang Japan, Indonesia at Vietnam ang bumubuo sa karamihan ng iba pa. Mayroon lamang dalawang lugar sa Europa kung saan ginagawa ang green tea - sa dating republika ng Sobyet ng Georgia at sa Azores Islands ng Portugal.
Sa pangkalahatan, ang halamang tsaa (Camellia sinensis) ay napakadaling umangkop sa iba't ibang klima at kondisyon ng lupa. Gayunpaman, karaniwan itong lumalaki nang pinakamahusay sa mga maburol o bulubunduking lugar, at iyon ang dahilan kung bakit marami sa mga pinakasikat na tsaa ang itinatanim sa mas matataas na lugar. Ang pinakamainam na klima para sa pagtatanim ng green tea, ayon sa mga eksperto, ay isang subtropikal na klima na nakakaranas ng natatanging seasonality - tulad ng mga rehiyon sa Asia na nakakaranas ng tag-ulan at tag-araw.
Sa maraming paraan, ang pangunahing paraan ng paggawa ng green tea ay pareho , saanman sa mundo ito ginawa. Ang mga halaman ng tsaa (Camellia sinensis) ay lumago sa mga hilera, at pagkatapos ay anihin ng tatlong beses sa isang taon. Mayroong tatlong pangunahing oras ng pag-aani ng taon, na karaniwan ay Abril-Mayo, Hunyo-Hulyo, at Hulyo-Agosto. Sa pangkalahatan, ang pinakamaagang ani sa tagsibol ay ang pinakamahusay para sa paglikha ng pinakasikat na green tea.
Sa loob ng pangunahing modelo ng paggawa ng green tea na ito, mayroong ilang mga banayad na pagkakaiba. Halimbawa, may pagkakaiba sa pagitan ng pagtatanim ng tsaa sa araw at sa lilim. At ang proseso ng pagpapatuyo at paggawa ng mga dahon ng tsaa ay maaaring mag-iba, depende sa bansa.
Halimbawa, karaniwang mas gusto ng mga Chinese ang proseso ng pagpapatuyo sa araw, at pagkatapos ay ang proseso ng charcoal- o pan-firing. Iyan ang nagbibigay sa Chinese tea ng kakaibang lasa nito. Ang pamamaraang ito ay karaniwang tinutukoy bilang ang "artisanal na diskarte."
Sa kabaligtaran, mas gusto ng mga Hapones ang proseso ng pagpapatuyo ng oven, at pagkatapos ay ang proseso ng pag-tumbling o steaming. Iyan ang nagbibigay sa Japanese green tea ng kakaibang "madahon" o "vegetative" na lasa. Ang pamamaraang ito ay karaniwang tinutukoy bilang "modernong diskarte."
Ang proseso kung paano inihahanda ang isang tsaa ay magbabago rin sa lasa nito. Kaya naman, sa maraming kulturang Asyano, mayroong napakapormal na seremonya ng tsaa. Sa pamamagitan ng pagbabago sa haba at init ng proseso ng steeping, na kung saan ay ang proseso ng pagpapaalam sa tsaa na mag-infuse ng mainit na tubig, maaari mong baguhin ang lasa. Karaniwang itinuturing na ang berdeng tsaa ay dapat lamang ibuhos sa isang mainit na tasa ng tsaa, upang mapanatili ang lasa.
Bagama't maaaring limitado ang nutritional content ng green tea - ito ay 99.9% na tubig, pagkatapos ng lahat - ang paghahanap para sa mga bagong paraan upang makuha ang nutritional benefits ng green tea sa anyo ng mga antioxidant sa iba pang 0.1% ng tsaa. Pagkatapos ng lahat, sa loob ng higit sa apat na milenyo, alam na may kaugnayan sa pagitan ng pag-inom ng berdeng tsaa at mas mabuting kalusugan, kabilang ang pinabuting kalusugan ng cardiovascular.
Ang isang paraan upang makuha ang mga nutritional benefits na ito ay sa pamamagitan ng green tea extract. Ito ay isang herbal na nagmula sa mga dahon ng green tea. Ito ay pinaniniwalaang mayaman sa mga antioxidant, na ginagawang popular ang green tea extract bilang dietary supplement at sa iba't ibang anyo ng alternatibong gamot.
Ang pag-alam ng kaunti tungkol sa kung paano ginagawa ang green tea ay makakatulong upang maging mas mahusay kang mamimili ng tsaa. Magagawa mong mas mahusay na matukoy ang mga partikular na heyograpikong lugar na kilala para sa kanilang produksyon ng tsaa, at mauunawaan kung paano maaaring humantong ang mga banayad na pagkakaiba sa produksyon ng tsaa sa mga natatanging lasa at aroma.